Mei 2013

Het is vanaf februari 2013 weer enorm druk geworden, maar nieuw werk is toch vergeleken met 2012 iets minder. Daar en tegen zijn de reparatieopdrachten behoorlijk vermeerderd. Misschien toch een gevolg van de ‘crisis’?

Vanaf april is het weer 7 dagen per week en 5 avonden om te zorgen dat de mensen niet te lang weer op hun kap, zeil, tent of anders behoeven te wachten. Ik zie het nog steeds niet als ‘werk’ weegt niet zwaar dus en heb gelukkig de vrijheid als het even teveel wordt een avondje of zondag niet te werken (al moet de administratie van 2 bedrijven toch ook bijgehouden worden).

Gelukkig kan ik vanaf begin Maart weer een beroep doen op Lilian en ook mijn man Ruud en mijn zoon (als student kan hij een zakcentje altijd gebruiken) werken hard mee.

Ik voel me dan ook een bevoorrecht mens dat ik elke dag werk doe waar ik zoveel plezier in heb en word gesteund door deze mensen.

Vóór onze vakantie moeten we nog hard aan de bak, maar dan kunnen we 6 weken bijkomen en dat is een hele grote luxe.